تهران ؛ شهری پر از خالی - آکا
در گذشته متخصصان طراحی شهری,ابتدا به طراحی فضا و سپس به طراحی توده می پرداختند اما امروزه این توده ها هستند که به فضا شکل می دهند,

بررسی وضعیت فضاهای رها شده در شهر تهران

بعد از سپری شدن دنیای مدرن و خلق شاهکارهای انسان هایی مانند لوکوربوزیه بر روی زمین و رقم زدن بافت های نامتوازن شهری و رها شدگی بی امان فضا در سطح شهر، فردی بنام راجر ترانسینک در کتاب"Finding Lost Space"در سال 1986بر پیدایش و بازآفرینی فضاهای رها شده شهری جهت کشف دوباره فضاهای گمشده قدمی برداشت .ساختمان های مکعب و مستطیل شکل ماشین واره مدرنیسم ها در هر جایی میتوانست قد علم کند و بی توجه به بستر قرار گیری خود مثل قارچ های خودرو در هرجایی سبز شوند. فضا عنصری بی مصرف در این نوع شهرسازی قلمداد می شد. چراکه تمام دغدغه سردرمداران جهت ساختن بود و ساختن هم به زعم این گروه در کالبد خلاصه میشد.کالبد روح خود را به زمین و مادیت فروخته بود و هیچ کوششی برای دنیای معنوی انجام نمیداد . فضا به فراموشی سپرده شده بود و روز به روز به تحلیل می رفت. تا اینکه از تبعات و معضلات این پدیده ، جرم خیزی ، نا امنی ، بزهکاری، عقب ماندگی متولد شد ، بنابراین نظریه پردازان ، مولفان و تمام افراد جهت مداوا کردن این غده های چرکین که در اکثر شهرهای جهان قابل رویت بود کوشش زیادی کردند .از جمله این افراد نظریه پرداز امریکایی خانم "جین جیکوبز "بود که در کتاب خود با عنوان "مرگ و زندگی شهرهای بزرگ امریکایی" به این امر پرداخت و نظریه پردازان دیگری به مانند اسکار نیومن در کتاب " خلق فضاهای قابل دفاع " راهکارهایی در این باب به رشته تحریر درآورد.

بی شک نمیتوان انتظار داشت مردم مدرنیسم ، پست مدرنیسم و ایسم های دیگر را بشناسند.آنها فقط میخواهند محیطی پویا ، مطلوب ، خوانا ، ایمن و امن را برای زندگی خود بیافرینند

اما لازمه داشتن این محیط ، تعامل و مشارکت تمامی بخش ها را طلب میکند و البته شناسایی و راه حل یابی برای تزریق زندگی دوباره به این گونه فضاها. هدف از این نوشتار تلنگری است برای مردم و مسئولین جهت ایجاد احساس مسئولیت برای شناسایی و معرفی اینگونه فضاها در شهر و بررسی جواب های ممکن برای بازآفرینی مجدد زندگی به این فضاها.

رهاشدگی را میتوان از آثار فراموشی دانست و فراموشی را از غافل شدن از خود و شهر خود . شاید بی ربط نباشد این رابطه را در انسان و خدا در چند سطر بیان کرد.خود فراموشی ، بی اعتنایی ،  اعراض ، بی خاطره شدن ، ناامیدی ، پوچ گرایی و هبوط محصول زندگی روزمره عصر مدرن میباشند که از خود فراموشی به خدا فراموشی ره میبرد.بنابراین بی تفاوت بودن را نشانه میگیرند و بی اهمیت شدن را پدید میآورد.در این راه میتوان این نکته را به وفور در شهر ملاحظه کرد انسان ها بی اعتنا به محیط خود زندگی میکنند و خود را از شهر ، مسئولین و مردمان دیگر جدا میدانند.

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهی رها شده و بلاتکلیف زیر پل ، بدون هیچ گونه نورپردازی درشب

بزرگراه شهید نواب صفوی

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهی رها شده و بلاتکلیف زیر پل ، بدون هیچ گونه فضای سبز و کف پوش مناسب

خیابان شهید عراقی

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهی رها شده زیر پل ، عدم وجود کافی پوشش سبز در زیر این پل

بزرگراه حقانی

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهای رها شده و بدون نظارت

پشت ساختمان های بزرگراه نواب ( فضاهای نیمه خصوصی)

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهای رها شده شهری

حاشیه بزرگراه نواب

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهای عمومی رها شده و بلاتکلیف

پشت ساختمان های بزرگراه نواب

,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

فضاهای بلاتکلیف زیر پل های ماشین رو

منطقه 22 ,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

حاشیه های رها شده شهری

منطقه 22 ,تهران, فضای شهری,مقالات معماری

 

فضاهای بدون معنا زیر پل

 پل سیدخندان

 

علی طهرانچی

کارشناس ارشد شهرسازی

بخش محیط شهر تبیان

منابع :

- خلق فضاهای قابل دفاع ، اسکار نیومن ( 1387) مترجم  فائزه رواقی ، کاوه صابر

- مرگ و زندگی در شهرهای بزرگ امریکا ، جین جیکوبز ( 1388) مترجم : حمید رضا پارسی ، آرزو افلاطونی

-Finding Lost Space: Theories of Urban Design، Roger Trancik  

 

منبع : tebyan.net

منبع : بخش مقالات علمی آکاایران
برچسب :