پایه پل قبلی خلیج اوکلند با موفقیت تخریب شد
اولین پایه تخریب شد شده از خلیج اوکلند سانفرانسیکو از دهانه شرقی سابق به صورت مقرون به صرفه و با تعهدات زیست محیطی تخریب شد.

آکاایران: پایه پل قبلی خلیج اوکلند با موفقیت تخریب شد

آکاایران: پایه پل قبلی خلیج اوکلند با موفقیت تخریب شد

در واپسین روزهای سال 2015، سازمان حمل و نقل کالیفرنیا ،کالتراس، بزرگترین پایه که دهانه شرقی سابق پل خلیج اوکلند فرانسه را تحمل می‌کرد با موفقیت تخریب کرد. این پل از دو سال پیش و با افتتاح دهانه شرقی جدید شروع به تخریب کرد.

 

 

برای تخریب این پل در 600 نقطه استراتژیک، چاشنی مواد منفجره قرار داده شد که با انفجار متوالی و در کمتر از 6 ثانیه، سازه بتن مسلح 275 فوتی را منفجر کرد.  فقط چند فوت از از پل بالای سطح آب خلیج سانفرانسیسکو قابل مشاهده است، در حالی‌که معادل یک ساختمان 5 طبقه در زیر کف دریا گسترده شده و معادل یک ساختمان 20 طبقه به‌صورت عمقی زیر خط گل گسترده شده است.

پایه پل 275 متری که دهانه شرقی قبلی پل خلیج اوکلند سانفرانسیسکو را تحمل می‌کرد، آخر این هفته تخریب شد. تخریب این پل به‌عنوان اثبات تستی در نظر گرفته شد تا مشخص کند روش به کار گرفته شده برای پایه دیگر دهانه‌ها نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد یا خیر.   

پل دوطبقه سابق خلیج اوکلند سانفرانسیسکو که از خلیج سانفرانسیکو می‌گذشت در سال 1936 تکمیل شد و شامل دوبخش جدای دیداری و سازه ای بود که در خلیج یربابوانا به یکدیگر می‌رسیدند. دهانه شرقی از اوکلند تا جزیره گسترده شده بود  و دهانه غربی از جزیره تا شهر سانفرانسیسکو امتداد داشت. یک تونل حفاری شده در دل سنگ‌های جزیره ، دو دهانه را به یکدیگر متصل می‌کرد. در سپتامبر 2013 دهانه شرقی جدید با هزینه‌ای بالغ بر 6.4 میلیارد دلار جایگزین دهانه پیشین شد که یک شکست عینی را در اثر زلزله لوما پریتا در سال 1989 هنگامی‌ که یک تکه از عرشه بالایی به عرشه پایینی سقوط کرد، تجربه کرد.  با اتمام موفقیت‌آمیز ارتقا زلزله‌ای دهانه شرقی جدید و بهبود زلزله‌ای دهانه غربی موجود، توجه به سمت حذف دهانه شرقی سابق بازگشت.

تخریب 20 میلیون دلاری پل معروف به یک اتفاق دقیق از پیش طراحی شده بود که درنظر گرفته شده بود تا با اثبات یک تست همه جانبه استراتژی اجرایی برای تخریب 21 پل باقیمانده در خلیج را به‌صورت مقرون به صرفه و با تعهدات زیست محیطی مورد استفاده قرار دهد. به گفته مارونی، مهندس ارشد پل سازمان حمل و نقل کالیفرنیا: "اندازه تقریبی پل E380 ×140 فوت بود و ورودی سلولی شکل داشت – 28 سلول باز که به‌صورت عمودی از بالا تا پایین پل گسترده شده‌ و به وسیله دیوارهایی به ضخامت 3 فوت جدا شده‌اند."

,عمران , پل , زیست محیطی

به گفته مارونی درحالی‌که این  پایه عمیق‌ترین فونداسیون دهانه شرقی را دارد و فقط چند دهم کیلومتر با صخره سنگی تشکیل دهنده جزیره یربابوانا فاصله دارد، زیر سنگ بستر، گسترده نشده است. سنگ بستر به سرعت از جزیره در این نقطه شیب می‌گیرد تا به عمق چند صد متر در زیر لایه‌های گل، شن و رسوب می‌رسد. مارونی می‌گوید خاک اطراف این پل در شرایط خاکی بدی است .

مارونی همچنین در ادامه افزود: "به‌ خاطر وجود آب و شرایط خاک بسیار نرم، پایه به عنوان یک صندوقچه مسلح با کفی به صورت حاشیه بُرنده ساخته شد. وی تشریح کرد: "پایین این حاشیه بُرنده با لوله‌های جاگذاری شده در آن شناور بودند اما پس از گذشت 80 سال، سازندگان از بتن با قالب لغزان استفاده کردند. هرچه بتن بیشتر لغزانده (ویبره) می‌شد، صندوقچه پایین‌تر می‌رفت که این آن می‌گشت که بار محوری بیشتری روی خاک وارد شود و همین امر باعث حرکت حاشیه برنده داخل خاک شد. به گفته مارونی لوله‌ها، داخل دیوار جایگذاری شدند تا آب را به بیرون فرستاده و پیشروی حاشیه برنده را آسان‌تر کنند.

حذف چنین سازه بزرگی که در نزدیکی کانال حمل و نقل اولیه است، برای اجرای عملیاتی مقرون به صرفه و همچنین بدون خطر برای حیات دریایی بندرگاه، نیازمند دقت زیادی است. سال‌ها برنامه‌ریزی با جزییات برای تخریب این پل صورت گرفت. مارونی می‌گوید: "هدف ما از مفهوم این ایده تخریب پل نبود. در عوض برنامه انفجار، اصلاح بتن از میلگرد بود. مارونی اشاره می‌کند که سازه‌های 80 ساله شامل مقدار بسیار کمتری میلگرد نسبت به ساختمان‌های در همین ابعاد ساخته شده در حاضراند."

او اشاره کرد: "این ایده فقط برای سازش کردن با سازه است و اجازه دادن به جاذبه زمین برای آنچه خود انجام می‌دهد و چیزها را با خود پایین می‌آورد. با قرار دادن مواد منفجره در سوراخ‌های از قبل حفاری شده دردیواره‌های ورودی خانه، بتن این قابلیت را دارد که به قطعاتی به اندازه کافی کوچک خرد شده و به پایین خانه‌ها در زیر خط گل سقوط کند‌، در حالی‌که یک فضای باقیمانده از نخاله زیر خلیج تشکیل می‌دهد."

به گفته مارونی چاشنی‌ها 25 فوت زیر خط گل قرار داده شدند تا ضریب ایمنی مناسبی برای برآمدگی نخاله‌ها بعد از تخریب حاصل کند. به‌جای یک انفجار همزمان بیش از صد انفجار جدا از هم و با فاصله زمانی چند میلی‌ثانیه انجام شد تا شدت انفجار کاهش یابد. این روش انتخاب شده بود تا شُک امواجی که در آب حرکت می‌کند و پتانسیل تخریب حیات دریایی را دارد به کمترین مقدار ممکن برسد.

همچنین، لوله‌های فولادی کاهش دهنده‌ی انفجار در قسمت پایین خلیج،  گسترده و جای داده شدند تا لایه‌های چندگانه از حباب‌های هوا بسازند. این حباب‌ها به‌صورت دایره‌هایی متحدالمرکز دور پایه‌اند و قسمتی از امواج انفجار که در خلیج منتشر می‌شوند و تاثیر بر حیات دریایی می‌گذارند را سد می‌کنند. زمانی‌که کاهش دهنده‌های انفجار فعال شدند  کمپرسورهای جاساز شده در آن نزدیکی 00 هوا را از لوله‌های سوراخ‌دار داخل قالب فولادی پمپ کرد تا حباب‌های مانع بسازد. محاسبات تیم طراح نشان داد که امواج انفجار با تعداد حباب‌هایی که این سیستم گسترش می‌دهد، تا بیش از 80 درصد کم می‌شوند.  مارونی اشاره کرد: "ما همه از این بابت هیجان زده ایم ."

 

به گفته مارونی همکاری برای محافظت اکولوژی اطراف پایه و درون خلیج به بهترین شکل ممکن، دومین هدف این پروژه بود. وی دراین‌باره می‌گوید: "من فکر نمی‌کنم یک مهندس عمران، مهندس عمران خوبی باشد بدون اینکه یک مهندس محیط زیست خوب نیز تلقی شود."

 

,عمران , پل , زیست محیطی

 او می‌گوید هدف این تحقیق که بخشی از پروژه تخریب است، پرورش دانش مهندسان در مورد چنین کارهای حساسی در مناطق دریایی است. همچنین این نتایج به تیم در تخریب سالم دیگر پل‌ها کمک به سزایی خواهد کرد.  

مارونی توزیح می‌دهد که علاوه بر انفجارهای متناوب و گستردن کاهش دهنده‌های انفجاری، طراحان پروژه به زمان سال نیز دقت کردند. نوامبر ماهی است که نگرانی‌ خاصی درباره حیات دریایی وجود نخواهند داشت. انفجار برای ساعات روز برنامه ریزی شده بود تا چند متخصص دریایی به‌عنوان کاشف، دنبال شیرهای دریایی، فوک‌ها و خوک‌ها یا هر چیز بزرگ دیگر بگردند.

درست پیش از انفجار، ترافیک روی دهانه شرقی جدید متوقف شد، قطار سریع‌السیر حمل و نقل منطقه خلیج برای عبور از لوله انتقال خلیج  متوقف گشت و همچنین ترافیکی در مسیر عبوری قایق‌ها به وجود آمد. توپ انفجاری چند دقیقه قبل از انفجار پل طراحی شده بود تا منطقه را بخوبی از پرندگان خالی کند. تصاویر خورشیدی گرفته شده پیش از تخریب و بعد از آن و توییت‌های گاون، دستیار مدیر روابط عمومی کالتراس نشان می‌دهد که این برنامه از ابتدا با موفقیت اجرا شده است.

,عمران , پل , زیست محیطی

درماه آینده این تیم از نزدیک سایت را بررسی خواهد کرد تا بازبینی مهندسی کامل شود. این بازبینی کمک خواهد کرد تا متوجه شوند که چه میزان از تلاش و محاسباتشان در اجرای این طرح، نه تنها در تخریب پل بلکه در کمترین آسیب رسانی به خلیج و حیات دریایی موفقیت‌آمیز بوده است. مارونی اشاره می‌کند که ما سیستم حصول انبوهی از داده‌ها را داریم که خیلی از این موارد را اندازه‌گیری می‌کند. وی میگوید: "ما اجازه نخواستیم تا تمامی ستون‌ها را به یک‌باره حذف کنیم – ما می‌دانستیم که این یک روش جدید خواهد بود. هیچکس تاکنون همه این انواع مختلف تکنولوژی را کنارهم قرار نداده است."

وی درپایان خاطرنشان کرد: "چیزی که قطعا در اجرای این پروژه جدید به نظر می‌آید، اینست که چگونه ما تمامی این انواع مختلف تکنولوژی را به یکدیگر مرتبط کردیم. گاهی اوقات تمام یک چیز بهتر از مجموع اجزای آن است."    

 


 


منبع :

منبع : بخش مقالات علمی آکاایران
برچسب :