چرا ستارگان چشمک میزنند؟ - آکا
ایم در حقیقت نور با گذر از محیطیبه,نام شکست نور بارها,چشمک,src=,نام,alt=,ایم در حقیقت,ایم

چرا ستارگان چشمک میزنند؟

در واقع جو زمین مانع عظیمیدر زندگییک ستاره شناس محسوب میشود! زیرا یکیاز ویژگیهایرنجش آورش این است که نور را خمیده میکند؛ پدیده ایکه به نام شکست نور بارها با آن روبرو شده ایم. در حقیقت نور با گذر از محیطیبه محیط دیگر- برایمثال از آب به هوا یا عکس آن دچار شکست میشود.

حتماً تا به حال متوجه شکل خمیده یقاشق چایخوریهنگامیکه آن را وارد لیوان چایمیکنید شده اید و اگر تا به حال برایماهیگیریرفته باشید احتمالاً دریافته اید که اگر شکست نور را در نظر نگیرید با توریخالیاز شام شب تان به خانه باز خواهید گشت!
هنگامیکه نور ستاره از میان این جو و به طور مشخص سلول هایهواییمیگذرد، هر کدام از این سلول ها پرتو مورد نظر را اندکیدر جهتیتصادفیخم میکند و البته در هر ثانیه صدها سلول هواییدر مسیر این نور قرار میگیرند که موجب میشوند نور ستاره کمیبه اطراف بپرد. بنابراین تصویر ستاره در نظر ناظر زمینیمدام جهش خواهد داشت و در نتیجه ستاره سوسو خواهد زد!
درباره یجو زمین نیز همین طور است، نور با گذر از لایه هایجو که دارایچگالیمتفاوتیهستند میشکند. برایمثال هوایگرم چگالیکمترینسبت به هوایسرد دارد. لایه ایاز هوا که درست بالایآسفالت سیاه رنگ خیابان قرار دارد از لایه هایبالاتر از خود گرم تر است. نور با گذر از این لایه ها میشکند و این همان چیزیاست که موجب میشود آسفالت روبرویشما در یک روز تابستانیمواج به نظر برسد، که به آن سراب میگوییم.. لایه هایهوا پرتوهاینور را میشکنند و موجب میشوند آسفالت خیابان مایع به نظر برسد و حتیگاهیمیتوانید تصویر بازتابیده خودرو را در این لایه ببینید.
نزدیک سطح زمین لایه هایهوا تقریباً پایدار و یکنواخت هستند. اما فقط چند کیلومتر بالاتر دنیایدیگریحاکم است! در این دنیا جریان هوا به طور مدام به اطراف تازیانه میزند. بسته هایکوچک هوا که سلول نامیده میشوند و قطر تقریبیچند ده سانتیمتریدارند، دانم به اطراف میوزند و نور با گذر از این سلول ها خمیده میشود. در حقیقت نور ستاره ها تمام سال هاینوریمیان زمین ما و ستاره یمادرشان را یکنواخت طیمیکند و اگر با جو زمین روبه رو نمیشدند کاملا مستقیم به چشم ما میرسیدند اما چه کنیم که زمین ما جویگرد خود دارد. هنگامیکه نور ستاره از میان این جو و به طور مشخص سلول هایهواییمیگذرد، هر کدام از این سلول ها پرتو مورد نظر را اندکیدر جهتیتصادفیخم میکند و البته در هر ثانیه صدها سلول هواییدر مسیر این نور قرار میگیرند که موجب میشوند نور ستاره کمیبه اطراف بپرد. از طرف دیگر از رویزمین اندازه یظاهرییک ستاره بسیار کمتر از اندازه ییک سلول هواییاست، بنابراین تصویر ستاره در نظر ناظر زمینیمدام جهش خواهد داشت و در نتیجه ستاره سوسو خواهد زد!
هنگامیکه نور ستاره از میان این جو و به طور مشخص سلول هایهواییمیگذرد، هر کدام از این سلول ها پرتو مورد نظر را اندکیدر جهتیتصادفیخم میکند و البته در هر ثانیه صدها سلول هواییدر مسیر این نور قرار میگیرند که موجب میشوند نور ستاره کمیبه اطراف بپرد. بنابراین تصویر ستاره در نظر ناظر زمینیمدام جهش خواهد داشت و در نتیجه ستاره سوسو خواهد زد!
در یک شب رصدی، ستاره شناس با اندازه گیریقطر ظاهریستاره مشخص میکند که میدان دید رصدیاش تا چه حد بد است! در حقیقت تصویر ستاره با چنان سرعت بالاییبه اطراف پراکنده میشود که چشمان ما آن را به صورت قرص مه آلودیاز نور میبیند. هر چه میدان دید بدتر باشد این قرص بزرگ تر خواهد بود. در یک شب معمولی، هرچه میدان دید بدتر باشد این قرص بزرگ تر خواهد بود. در یک شب معمولی، میدان دید در حد چند ثانیه قوسیاست (برایاین که تصویریبه این اندازه در ذهن تان داشته باشید به خاطر بسپارید که قطر ماه در حدود 2000 ثانیه یقوسیاست و چشم انسان فقط تواناییتشخیص جرمیرا با حداقل قطر 100 ثانیه یقوسیدارد). از رویزمین، بهترین میدان دید ممکن معمولاً در حدود نیم ثانیه قوسیاست. که کاملا بستگیبه میزان آشفتگیجو دارد. البته میدان دید با زمان نیز تغییر میکند. گاهیممکن است برایچند ثانیه جو ناگهان بسیار آرام شود، در این هنگام صفحه یستاره انقباض چشمگیریخواهد کرد و از آنجاییکه نور ستاره در ناحیه یکوچک تریمتمرکز میشود ممکن است ستاره هایکم نورتریرا که پیش از این نمیدیدید در محدوده یرصدیخود بیابید! تصور کنید که پشت چشمیتلسکوبینشسته اید و چند دقیقه ایاست که به دنبال ستاره یکم نور مرکزییک سحابیجستجو میکنید و این ستاره درست در مرز میدان دید تلسکوپ شما قرار دارد، برایلحظه ایناگهان بهتر دیده میشود و ستاره یروح مانند با رنگ پریده یآبیاش در محدوده یدید شما نمایان و فقط ثانیه ایبعد با افت افق دید ناپدید میگردد!
ترجمه:
لنا عباسی
منبع : تبیان

منبع : بخش مقالات علمی آکاایران
برچسب :